از اينرو در مصباح الفقاهه مىفرمايد : نمىتوان به اطلاق اين روايات ملتزم شويم ، « 1 » و از طرفى بايد هيچ عبادتى از صبى صحيح نباشد زيرا عمد او به منزله خطا مىباشد و حال اينكه بسيارى از فقها بر اين باورند كه عبادات صبى صحيح است .
ثانيا اين روايات عمد صبى در كارها را به منزله خطا قرار داده كه افزون بر اينكه انجام عمدى آنها اثر دارد انجام خطايى آنها نيز اثر داشته باشد همانند باب جنايات كه هم جنايت عمدى و هم جنايت خطايى اثر دارد در اين موارد جنايت عمدى صبى حكم جنايت خطايى كبير را دارد .
شاهد اين ادعا عبارت « تحمله العاقله » است كه در ذيل روايت اسحاق به عمار و روايت قرب الاسناد آمده است .
از اينرو محقق نائينى مىفرمايد : اين دسته از روايات از غير باب جنايات و كفارات محرمات احرام منصرف مىباشد . « 2 »
پس اين دسته از روايات دلالتى بر شرطيت بلوغ در تصرفات صبى ندارد .
دسته دوم
دسته دوم رواياتى هستند كه دلالت دارند بر رفع قلم از صبى تا هنگامى كه محتلم نشده است .
نحوه دلالت اين دسته از روايات به اين است كه صبى مرفوع القلم است و كارهاى او بىحكم مىباشد پس معاملات نابالغان صحيح نيست براى نمونه چند روايت آورده مىشود .
هامش
( 1 ) . آية اللّه خوئى ، مصباح الفقاهه ، ج 3 ، ص 254 .
( 2 ) . محقق نائينى ، المكاسب و البيع ، ج 1 ، ص 401 .