صبى از محجوريت مىباشد رشد است يا بلوغ سنى و يا هر دو و هم اكنون آنچه را كه مىتواند دليل بر شرطيت بلوغ سنى در نفوذ معاملات او باشد ، بررسى مىگردد .
[ ادله شرطيت بلوغ سنى ]
الف : آيات
1 - آيه « وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها وَ اكْسُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً . »
« 1 »
و مالهاى خود را كه خداوند وسيله برپا بودن زندگى شما قرار داده به كمخردان ندهيد و در آن بخورانيد و بپوشانيدشان و با آنها سخنى پسنديده گوييد .
گرچه فقها در اين بحث متعرّض اين آيه نشدهاند و لكن چون ممكن است به آن استدلال شود ما آن را مطرح مىكنيم بىشك يكى از مصادق سفيه ، صبى مىباشد بنابراين مدلول آيه نهى از دادن اموال آنها كه پيش اولياء است و يا اموال خود اولياء به آنها مىباشد و اين نهى از آن جهت است كه آنها از نظر شارع محجورند و حق تصرف در اموال را ندارند .
شيخ طوسى بعد از نقل اقوال درباره سفها در اين آيه مىفرمايد : مراد از سفها زنان و كودكان مىباشند . و همين معنا را ابى الجارود از موسى بن جعفر عليه السلام نقل كرده است . « 2 »
همو از ابن عباس ، سعيد بن جبير و حسن ، سدّى ، ضحاك ، مجاهد ، قتاده و ابو مالك نقل مىكند كه اينان سفهاء را به زنان و كودكان معنى كردهاند . « 3 »
هامش
( 1 ) . نساء / 5 .
( 2 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 3 ، ص 112 ، مكتب الاعلام الاسلامي .
( 3 ) . همان مدرك .