روابط را مجاز شمارد .
ظاهرا « حكومت جور » از ديدگاه اردبيلى ، به قدرى زشت و قبيح است كه تحمّل چنين مشكلاتى براى آلوده نشدن بدان ارزش دارد ، و اين مسأله از چنان اهميت بالايى برخوردار است كه اين گونه مصالح نمىتواند با آن مزاحمتى بنمايد . و اين از شاخصههاى تفكر فقهى اردبيلى است كه آراى او را از نظرات فقهاى ديگر ممتاز ساخته ، و از او چهرهاى منحصر به فرد مىسازد .
مقدس در آيات الاحكام مىنويسد : « اطمينان پيدا كردن به اينكه همكارى با دستگاه طاغوت و قبول سمت از سوى آن ، هيچگونه مفسدهاى براى خود انسان يا ديگران ندارد ، بعيد است ، چرا كه مىيابيم پيوند و ارتباط با اين حكام و فرمانروايى بر مردم ، « دين » را ويران مىسازد . » « 1 »
هامش
( 1 ) . زبدة البيان ، 400 .