مىيابد . ايشان خود اين چنين به شرح جريان مىپردازد :
در ايامى كه در بروجرد بودم به چشم درد بسيار شديدى مبتلا شدم . اين ناراحتى مقارن با روضهء ايام عاشورا در منزل ما بود . روز عاشورا اين ناراحتى به حدى شدت گرفت كه تصميم گرفتم در مجلس شركت نكنم ؛ ولى باز منصرف شدم و دريغم آمد كه روز عاشورا و لو به عنوان استشفاء در مجلس روضه حاضر نشوم . ( شركت كردم ) وقتى دستهها به منزل ما آمدند ، من از روى پاى يكى از آنان ، مقدارى گل برداشتم و به ديدگان بيمار خود ماليدم . به فاصلهء كوتاهى ، اين ناراحتى رفع شد و من پس از آن به هيچ كسالت چشمى مبتلا نشدم و حتى محتاج عينك نيز نگرديدم . . . « 1 »
يك وقت عدهاى از مردم كه به زيارت ايشان به منزل آمده بودند ، شخصى از ميان آنها بلند شد و با صداى بلند گفت « براى سلامتى امام زمان عليه السلام و آيتالله بروجردى صلوات » . ايشان خيلى ناراحت شدند و گفتند « اين شخص را از اينجا بيرون كنيد ! چرا اسم مرا در كنار نام مبارك امام زمان عليه السلام قرار مىدهد ؟ » « 2 »
منظورش اين بود كه مقام و منزلت ائمهء اطهار عليهم السلام خيلى والاتر از اين است كه نام مباركشان در كنار اسم ديگران رديف شود ؛ اگر چه آن فرد خود او باشد . آيتالله بروجردى حتى نسبت به ساحت حضرت معصومه عليها السلام نيز مقام و منزلت
هامش
( 1 ) . چشم و چراغ مرجعيت ، ص 347 ، به نقل از آيتالله سيدجواد علوى ، با تصرف در عبارت .
( 2 ) . حوزه ، ش 43 و 44 ، ص 117 .