بروجردى هنگام دريافت قرآن با كهولت سنى كه داشتند ، با زحمت از جاى خود بلند شدند و ايستادند و با احترام و تجليل خاصى قرآن را تحويل گرفتند ، بعد نشستند و قبل از اين كه با اعضاى هيأت صحبت كنند ، قرآن را گشودند و با صداى بلند چند آيهاى از آن را تلاوت كردند ؛ گويى كه در مجلس هيچ كسى به جز قرآن حضور ندارد . سپس آن را بستند و در جاى مناسبى گذاشتند . آنگاه با اعضاى هيأت به خوشآمد گويى و تعارف و گفتگو پرداختند . « 1 »
ايشان نسبت به ساير كتب حديثى و فقهى و غيره نيز اين چنين بودند . در حضور وى گاهى اتفاق مىافتاد كه مراجعين طورى مىنشستند كه رو به ايشان و پشت به كتب قرار مىگرفتند . در اين هنگام ، ايشان خيلى نگران و ناراحت مىشدند ، به تكاپو مىافتادند و به يك نحوى آنان را از اين موضوع آگاه مىكردند و جاى آنها را تغيير مىدادند و مىگفتند « آقا پشت سر شما
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
و كتب روايات ، اخبار و فقه است . » « 2 »
آيتالله بروجردى به حق شيفته و شيداى ائمهء اطهار و اهل بيت عليهم السلام بود . معروف است وقتى در بروجرد اقامت داشت ، بهچشم درد شديدى مبتلا مىشود ؛ به طورى كه شركت در مجلس روضهء امام حسين عليه السلام برايش مشكل مىگردد . ولى با اين حال ، به مجلس مىرود تا اين شيفتگى و شيدايى را به اثبات برساند ؛ و البته در آن مجلس شفا
هامش
( 1 ) . چشم و چراغ مرجعيت ، ص 133 ، به نقل از آيتالله لطفالله صافى گلپايگانى .
( 2 ) . الگوى زعامت ، ص 176 .