همچنانكه به تواتر ثابت شده كه آنحضرت ( ص ) على را دوست مىداشت و خود
تربيت و پرورش او را برعهده گرفت و با وى برخورد و معاشرت پدر و برادر داشت ؛ حسن و حسين نيز چنيناند و [ آنحضرت ( ص ) ] براى آنها دعا كرد و در دوستى آنها مردم را به گواهى گرفت و حال كه اين موارد ثابت شده است بايد به اين چهارتن محبت كرده و آنها را دوست داشته باشند زيرا در قرآن آمده است : «
وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
» ( سوره اعراف : 158 ) ( و او را پيروى كنيد اميد كه هدايتشويد ) و نيز آمده است : «
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
» ( سوره احزاب : 21 ) ( قطعا براى شما در [ اقتدا به ] رسول خدا سرمشقى نيكوست ) و لزوم و وجوب محبت اهل بيت از اين دعاى تشهد نماز نيز ثابت مىشود آنجا كه مىگوييم : « اللهم صل على محمد و على آل محمد » اين دعا به مفهوم درخواست رحمت الهى براى آنهاست .
ازاين رواست كه مصر در ايام حادثه كربلا و پس از آن ، همدلى و همدردى فراوانى با اهل بيت داشت و استقبال خوبى از بانو زينب و همراهانش - بههنگامى كه به قصد اقامت در اين سرزمين در پى كشته شدن امام حسين به مصر آمدند - بهعمل آورد . و با اينكه خلفاى عباسى بعدها كوشيدند تا شعله همدلى و همراهى مصريان با اهل بيت را خاموش سازند ولى آنها بر عشق و محبّت خود افزودند ؛ شاهد آن نيز فراوانى آرامگاههاى متعلق به خاندان پيامبر ( ص ) در مصر و ترجيح ايشان در باقىماندن در اين سرزمين است .
و بر خلاف اينكه حكام در شام و عراق سرهاى مبارك كشتههاى اهل بيت را به مصر مىفرستادند تا مردم مصر را نسبت به هوادارى از اهل بيت و همدلى با ايشان بترسانند ولى مصريان همچنان بيشترين محبت و دوستى را با آنها داشتند . پديده اذيت و آزار و شكنجه علويان و خاندان على در امتداد دوره اموىها و عباسىها به استثناى