و آخرين سخن به كسانى كه با زيارت [ قبور ] اهلالبيت و اولياى صالح خدا مخالفت مىكنند و در [ صحّت ] نماز خواندن در مساجدى كه به نام ايشان است يا قبر و
ضريح ايشان در آن قرار گرفته است ، ترديد مىكنند ، اگر قرار بود در هر مسجدى كه در آن قبر است كسى نماز نخواند بايد در مسجدالنبى ( ص ) نيز نماز بهجاى نياورد زيرا علاوه بر رسول خدا ( صلىالله عليه و آله و سلم ) [ پيكرهاى ] بانو فاطمه زهرا [ س ] و حضرت ابوبكر و حضرت عمر و برخى صحابه در آن بهخاك سپرده شده است ولى مسلمانان و سلف صالح قبر شريف [ پيامبر ( ص ) ] را زيارت مىكنند و پس از اداى نمازهاى واجب و عبادت خداوند متعال ، به فاطمه و ابوبكر و عمر سلام مىگويند چون [ هر ركعت ] نماز در مسجد نبوى معادل هزار [ ركعت ] نماز در جاهاى ديگر است و چون رسول خدا ( ص ) فرموده است : « ميان قبر من تا منبرم گلستانى از گلستانهاى بهشت قرار دارد . » « 1 »
و با توجه به همين مطلب است كه امام النووى گفته است : فراوانى زيارت قبرها و فراوانى حضور بر سر قبر پرهيزگاران و پارسايان و اهل صلاح ، امر پسنديده است .
ابن الحاج نيز در " المدخل " گفته است : علماى بزرگ همگى در شرق و غرب به زيارت قبور صالحان تبرّك مىجويند زيرا بركتهاى آنها پس از مرگ نيز چون در ايام حيات ، جارى است . سفر به قصد عبادت درشمار زيارت قبور پيامبران و صحابه و تابعين و ديگر علما و صالحان است .
در اين مورد زيارت ضريحها و آرامگاههاى اهلالبيت - كه پيامبرخدا ( ص ) ما را به درست و محبّت به ايشان توصيه فرموده و از فضايل ايشان سخن گفته است - جاى خود دارد .
كسى كه جز اين اعتقاد داشته باشد خود را محروم كرده است . به همين دليل است
هامش
( 1 ) - حديث را مسلم 2 : 1010 حديث شماره 500 و 501 و 502 و احمد 3 : 64 و الصدوق در معانى الاخبار : 267 حديث 1 و در الفقيه 2 : 341 حديث 1573 و 1574 و 1575 و در الكافى 4 : 554 حديث 3 و 5 با لفظ خانهام بهجاى قبرمن ، آوردهاند .