هستند و نيكبختى را در كامرانى و خوشگذرانىهاى زندگى مىبينند ، به واسطه انس به ماديات و محسوسات ، توانايى تفكر فلسفى و بررسى نظريات دقيق عقلى را ندارند .
ولى انسان ، در هر حال جزئى است از جهان آفرينش و از اجزاى ديگر جهان و از نظامهاى جزئى و كلى كه در آن حكومت مىكند ، لحظهاى بى نياز نيست و هر لحظه مىتواند ذهن خود را متوجه جهان آفرينش و نظامى كه در آن جارى است ، نمايد و به وجود آفريدگار و پروردگار جهان پىببرد .
خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« إِنَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ * وَ فِي خَلْقِكُمْ وَ ما يَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ آياتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ * وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ »
؛ « 1 »
در آفرينش آسمانها و زمين از براى اهل ايمان آيهها و نشانههايى است كه آنان را به سوى توحيد رهبرى مىنمايد ، و در آفرينش خودتان و اين همه جنبندگان كه در زمين پراكنده مىباشند ، علائم و آثارى است كه ارباب يقين را به يگانگى حق مىرساند ، و در اختلافاتى كه شب و روز پيدا مىكنند و در نتيجه گاهى با هم برابر و گاهى از همديگر درازتر و كوتاهتر و گرمتر و سردتر مىشوند ، و همچنين در بارانى كه خداى متعال از آسمان نازل كرده و به واسطهء آن ، زمين مرده را زنده مىسازد ، و همچنين در متوجه ساختن و گردانيدن بادها از سويى به سوى ديگر ، دلايل و شواهد زيادى است كه صاحبان عقل و فهم را بدين حق معترف مىنمايد .
توضيح : در قرآن كريم آيات بسيارى است كه انسان را به تفكر در آفرينش آسمان و خورشيد و ماه و ستارگان و زمين و كوهها و درياها و نبات و حيوان و انسان دعوت
هامش
( 1 ) . جاثيه ، آيات 3 - 5