مىبايست كه نيازمندى او را رفع كند .
« سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ »
. « 1 »
قدرت و علم خدا
مشاهدهء اجزاى به هم پيوستهء اين جهان پهناور و گردش عمومى حيرتانگيز آن و نظامهاى جزيى خيره كننده و مرتبط به هم كه در هر گوشه و كنار آن در جريان است و در نتيجه هر يك از انواع پديدهها به سوى هدف خاص و مقصد ويژهء خود با نهايت نظم و ترتيب در سير و حركت مىباشد ، براى هر انسان خردمند روشن مىسازد كه جهان هستى و هر چه در آن است در وجود و بقاى خود از يك وجود و مقام فناناپذيرى سرچشمه مىگيرد ، كه با قدرت بيكران و علم بىپايان خود جهان و جهانيان را آفريده است و هر يك از آفريدههاى خود را در « مهد » پرورش قرار داده با عنايت رحمت خاص خود به سوى مقصد كمالش سوق مىدهد . اوست كه هستىاش فناناپذير است و به هر چيز توانا و دانا مىباشد .
خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ »
؛ « 2 »
ملك و فرمانروايى مطلق آسمانها و زمين از آن خدا است و او زنده مىكند و مىميراند ، واوست كه به هر چيز تواناست ، اوست كه به هر چيز از ناحيهء اول و آخر و ظاهر و باطن - از هر ناحيه و جهت - احاطه دارد و اوست كه به همه چيز داناست .
در آيه ديگر مىفرمايد :
« وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ
هامش
( 1 ) . روم ، آيه 40
( 2 ) . حديد ، آيات 2 - 3