و باز مىفرمايد :
« وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ »
. « 1 »
و نيز مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً »
؛ « 2 »
خداوند بر شما نگهبان است .
اگر حال كسى را كه در محيط قانون زندگى مىكند با كسى كه در محيط دين به سر مىبرد مقايسه نماييم ، مزيت و برترى دين براى ما كاملًا واضح و آشكار خواهد شد ، زيرا جامعهاى كه همهء افراد آن متدين باشند و وظايف دينى خويش را انجام دهند ، چون در همه حال خدا را ناظر كارهاى خود مىدانند از هر گونه بد انديشى نسبت به يكديگر در امان هستند . بنابراين ، عموم افرادى كه در چنين محيطى به سر مىبرند سهل است كه از دست و زبان يكديگر آسوده هستند و حتى در منطقه فكر هم امنيت دارند ، در صورتى كه در قوانين عالم اين معنا وجود ندارد . دين از گمان بد نيز انسان را نهى كرده است :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا »
؛ « 3 »
انسان در محيط دينى كاملًا آسوده است و عمرى را در نهايت خوشى و راحتى به سر خواهد برد ، و به سعادت جاويدان نايل خواهد شد .
اما در محيطى كه فقط قانون بشرى حكمفرما باشد ، موقعى كه پليس را ناظر كار خود مىبيند ، از كار خلاف خوددارى مىكند و در غير اين صورت ممكن است به هر عمل خلافى دست بزند .
هامش
( 1 ) . هود ، آيه 111
( 2 ) . نساء ، آيه 1
( 3 ) . حجرات ، آيه 12