غيبت و ظهور آن حضرت رسيده و سنى و شيعه نقل كردهاند . « 1 » و همچنين جمع كثيرى از بزرگان شيعه در زمان حيات پدر بزرگوارش ، به خدمتش رسيده و آن حضرت را زيارت نمودهاند و از پدر بزرگوارش ، مژدهء امامت او را دريافت داشتند .
گذشته از اينها در بحث نبوت و امامت به اين نتيجه رسيديم كه هرگز جهان بشريت از دين خدا و از امامى كه حامى و نگهبان آن است خالى نمىشود .
نتيجهگيرى اخلاقى از روش پيشوايان دين
آنچه به طور فشرده و خلاصه از تاريخ پيامبران خدا و پيشوايان دين و ائمه هدى به دست مىآيد اين است كه آنان مردانى بودند واقع بين و پيرو حق و جهان انسانيت را به واقع بينى و پيروى حق دعوت مىكردند ، و در اين راه از هيچ گونه فداكارى و از خودگذشتگى فروگذارى نمىكردند .
به عبارت ديگر : آنها كوشش داشتند كه فرد انسان و جامعهء انسانى آن طور كه شايد و بايد ، به بار آيد . مىخواستند مردم بىآنكه نادانى يا يك رشته افكار خرافى در ميانشان حكومت نمايد ، با يك سلسله افكار و عقايد صحيح آشنا گردند و بىآنكه دامن پاك انسانيت را به خوى حيوانى لكهدار و آلوده كنند ، و مانند درندگان و چرندگان جز دريدن همديگر و پركردن شكم چيزى نشناسند ، خوى ويژه انسانى را فراگرفته و در بازار زندگى سرمايهء انسانيت را به كار اندازند و به سود انسانيت ، نقد سعادت را به دست آورند .
يعنى آنها مردمى بودند كه تنها سعادت خود را نمىخواستند ، بلكه در راه سعادت جامعه و براى جهان انسانيت كار مىكردند و وظيفهاى جز اين ، تشخيص
هامش
( 1 ) . در اين زمينه مطالعه كتاب : مصلح جهانى - مهدى موعود عليه السلام از ديدگاه اهل سنت ، تأليف شيخ عبدالمحسنالعباد ، ترجمه اينجانب ، چاپ تهران ، توصيه مىشود . ( خسروشاهى )