تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
خداى متعال در كلام خود به اين معنا اشاره نموده مىفرمايد :
« وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ »
؛ « 1 » وقتى كه به كفار مىگويى پس از مرگ زنده خواهيد شد مىگويند سحر مىكند .

قرآن مشركان را به معارضه مىطلبد

كفار و مشركان كه آيين خرافى بت پرستى در دل‌هايشان ريشه دوانيده بود ، هرگز آماده نبودند كه دعوت اسلامى را بپذيرند و در برابر حق و حقيقت ، سر تعظيم فرود آورند . از اين روى ، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را تكذيب كرده مىگفتند : او دروغ‌گوست ! و قرآنى را كه به خدا نسبت مىدهد ، سخن خودش مىباشد ! براى رفع اين تهمت ، قرآن كريم در مقام تحدى برآمده جمعيتى را كه پيشروان و يكه تازان ميدان فصاحت و بلاغت بودند ، به مبارزه دعوت كرد و از ايشان خواست كه اگر در تكذيب پيغمبر راست مىگويند ، گفتارى همانند اين گفتار را بياورند و از اين راه ، بىاساس بودن دعوت اسلامى را ثابت كنند ! چنان كه خداى متعال مىفرمايد :
« أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لا يُؤْمِنُونَ * فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ »
؛ « 2 » خلاصهء ترجمه : بلكه مىگويند قرآن را خودش ساخته است ، اگر راست مىگويند آنان نيز كلامى مانند آن بياورند . و باز مىفرمايد :
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 7 ( 2 ) . طور ، آيات 33 - 34