درس سى و يكّم ( 31 )
فصل پنجم در غيريّت و اقسام آن
سابقا گذشت كه از ( جملهء ) عوارض كثرت ، غيريّت است .
غيريّت به دو قسم : « ذاتى » و « غير ذاتى » تقسيم مىشود :
« غيريّت ذاتى » اين است كه هريك از آن دو ، ديگرى را به ذاته ، دفع كند پس دو شىء متغاير به جهت ذاتشان ، باهم قابل جمع نيستند مثل وجود و عدم - فلاسفه و علماء علم منطق ، اين را ، « تقابل » مىنامند « 1 » .
تعريف تقابل
فلاسفه ، « تقابل » را اين گونه تعريف كردهاند :
« امتناع اجتماع الشّيئين فى محلّ واحد من جهة واحدة فى زمان واحد » يعنى « تقابل ، محال بودن اجتماع دو شىء است در يك محلّ از يك جهت و در زمان واحد » .
امّا اينكه امتناع اجتماع را به دو شىء ، نسبت دادهاند به منظور دلالت بر اين است كه
هامش
( 1 ) - منطق ارسطو ج 1 ص 63 و ص 65 و ص 104 و ص 105 . ( شارح )