اول : عنوان اجتباست ، چون اين ماده در لغت به معناى برگزيدن چيزى است از ميان چيزهاى مشابه خود ؛ مثلًا از يك صندوق سيب اگر كسى يك عدد را برگُزيند و براى خود بردارد ، عمل او را اجتبا نامند ؛ چون در اين آيهء كريمه خداوند مىفرمايد :
« وَ اجْتَبَيْناهُمْ »
يعنى آنها را از ميان جميع مخلوقات و افراد بشر اجتبا نموديم و آنها را برگزيديم و براى خود در صندوقچه يا در جيب خاصِ خود قرار داديم . بنابراين ، حُكم آنها با حُكم افراد بشر فرق مىكند ؛ آنها افرادى هستند كه به تمام معنا جدا شده براى خود خدا بوده و مورد نظر حضرت او بودهاند . و معلوم است كه اين اجتبا براى خدا بر همان عنوان اخلاص منطبق است ، چه مخلَصين نيز افرادى هستند كه براى خودِ خدا بوده و نسبتشان را به كلى با تمام موجودات قطع نموده و به حضرت اقدس او پيوستهاند .
دوم : آنكه اين اجتبا در اين كريمه ، اختصاص به افرادى معين ندارد ؛ گرچه خداوند بعد از ذكر نوح و ابراهيم و شانزده تن ديگر از انبيا و پس از ذكر پدران و ذرّيهء آنها و برادران آنها مىفرمايد كه ما آنها را اجتبا نموديم ، لكن معلوم است كه مراد از برادران ، همان برادران روحى و اخلاقى است كه در معارف الهيه با آنها همرديف و همسلك هستند . بنابراين از آيه ، اطلاق ، بلكه عموم استفاده مىشود و مىتوان بر مقام اخلاص جميعِ انبيا استدلال نمود .