مانند :
« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ »
. « 1 »
و مانند :
« وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ »
. « 2 »
و مانند :
« وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
. « 3 »
و ليكن با نصوصيت عموميت دعوت رسول اللَّه از آيات فوق ، ايهام اين آيات به اختصاص دعوت ، مردود است .
و اما راجع به حضرت موسى و عيسى - على نبينا و آله وعليهما السلام - آياتى در قرآن مجيد وارد است كه ظاهر در اختصاص دعوت آنها به بنى اسرائيل است ؛ مانند آيهء 5 سورهء ابراهيم ( 14 ) :
« وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ »
. « 4 »
و مانند آيات 5 - 6 سورهء صف :
« وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ
هامش
( 1 ) . صدر آيهء 2 سورهء جمعه : « اوست خدايى كه در ميان امىها ، فرستادهاى از خود آنها فرستاد تا آيات خدا را بر آنها تلاوت كند . »
( 2 ) . آيهء 47 سورهء يونس : « و از براى هر طايفهاى رسولى است ، چون رسول آنها بيايد ، در بين آنها به عدل حكم مىشود و آنها مورد ظلم و ستم واقع نخواهند شد . »
( 3 ) . آيهء 4 سورهء ابراهيم : « و هيچ پيغمبرى را نفرستاديم ، مگر با زبان قوم خودش ، براى آنكه روشن كند براى آنها ، پس خدا گمراه مىكند كسى را كه بخواهد و هدايت مىكند كسى را كه بخواهد و اوست عزيز و حكيم . »
( 4 ) . « و هر آينه به تحقيق كه ما موسى را با آيات خود فرستاديم كه قوم خود را از تاريكىها به نور بيرون بياور ! و آنان را به ايام خدا متذكر ساز ؛ به درستى كه در اين باره ، آياتى است براى هر شخص شكيبا و شكرگزار . »