إِلَّا الْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ * وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ * لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ * وَ الَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ * وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ * إِنَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ * وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ * إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ * فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ * أُولئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ * فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ * عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ عِزِينَ * أَ يَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ * كَلَّا . . . » .
« 1 »
اين آيات مباركات نيز به حسب ظاهر مىخواهند همان مطلب را برسانند كه خلقت و آفرينش اوليهء انسان هَلوعيَّت است كه همان بىصبرى و بىثباتى و شتابزدگى و بىقرارى باشد ، كه لازمهاش در مواردى كه به او عنايتى بشود و مالى به
هامش
( 1 ) . آيات 19 - 38 و صدر آيهء 39 سورهء معارج :
« به درستى كه انسان بىصبر و ثبات و بىتحمل و حريص آفريده شده است . زمانى كه به او بدى و شرى اصابت كند ، سخت جزع كننده و فرياد برآورنده است . و زمانى كه به او خوبى و خيرى برسد ، به شدت منع كننده و باز دارنده است . مگر نمازگزاران : آنان كه در نماز خود به طور پيوسته دوام دارند . و آنان كه در اموال خود حقى براى فقير سائل و فقير محروم معين مىكنند . و آنان كه به روز پاداش و جزا تصديق دارند . و آنان كه از عذاب پروردگارشان در بيم و ترس هستند . چون كسى از عذاب پروردگار تو مأمون نخواهد بود . و آنان كه آلات تناسل خود را از آميزش با ديگران محفوظ و مصون نگاه مىدارند ، مگر براى جفتهايشان و يا براى كنيزهايى كه مالك شدهاند ، كه در اين صورت با آميزش با آنها مورد ملامت قرار نمىگيرند . و كسانى كه غير از اين دو صورت ، در جست و جوى آميزشى باشند ، آنان حقاً از متجاوزان و متعدّيان هستند . و آنان كه رعايت حقوقِ امانت و عهد خود را مىنمايند . و آنان كه به شهادتهاى خود ، استوار و بر آن قيام دارند . و آنان كه بر نمازهاى خود محافظت مىكنند . اين گروه هستند كه در بهشتها منعَّم و مكرَّم بوده و با اعزاز و گرامى داشت سكونت دارند . پس به چه سبب و به چه علت ، افرادى كه كافرند گردِ تو جمع مىشوند و دور و بر تو مىگردند و چشمهاى خود را به تو مىدوزند ؟ و از طرف راست و چپ پيش مىآيند و اشاره مىكنند ؟ آيا هر يك از افراد آنها چنين طمع خامى در سر مىپرورد ، كه در بهشت نعيم داخل گردد ؟ نه ! ابداً چنين نخواهد بود . »