تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه رسائل ( فارسى ) — صفحة 236

مساهمون:

ص٢٣٦
- بگو ببينم ، آيا خداوند بندگان را آن چنان كه مىخواست آفريد ؟ و يا آن چنان كه مىخواهندآفريد ؟ - / بديهى است آن چنان كه خود مىخواست آفريده . - / آيا بندگان را براى آنچه كه خود مىخواهد آفريد ؟ و يا براى آنچه كه آنها مىخواهند ؟ - پر واضح است كه براى آن چه كه او مىخواهد . - آيا مردم در روز قيامت آن چنان كه خدا مىخواهد محشور مىشوند ؟ و يا آن چنان كه خود مىخواهند ؟ - نه آن چنان كه او مىخواهد . - برخيز كه از مشيت چيزى به تو واگذار نشده است . « 1 » مسئلهء سرنوشت اگر اثبات شود معنايش اين است كه براى خداوند متعال در افعال مردم تأثيرى هست آن چنان كه شايسته مقام ربوبى است . اميرمؤمنان اين مسئله را براساس ارتباط « صفات » با « صفات ذات » و اين كه صفات افعال فى الجمله ريشه‌اى در صفات ذات دارد مبتنى كرده است . روى اين نظر ثابت مىشود كه افعال نيز مانند ديگر رويدادهاى جهان به تقدير خداوند متعال تحقق مىيابد و بر خلاف عقيدهء « مفوضه » افعال مردم از تقديرات الهى جدا نمىباشد ، و پيوند خالق و مخلوق در مورد افعال نگسسته است . در فصل هشتم گفتيم كه اين مسئله نيز از مشكلات مسائل فلسفى است . آن چه از بحث در مورد صفات افعال نتيجه مىگيريم اين است كه صفات افعال خدا از قبيل : رضا ، غضب ، رأفت ، زنده كردن ، ميراندن ، روزى دادن ، هدايت كردن و . . . وهم چون صفات ذات نيستند كه اتصاف ذات با اينها اتصاف حقيقى باشد و اينها نيز
هامش
( 1 ) . توحيد صدوق ، ص 365