پرورش يابند و دين در سير ممتد خود هزاران هزار فرد صالح تربيت كرده و به جامعه تحويل داده است و ثانياً : ظهور دين و زندگى مردان دينى در جامعه از راه سرايت اخلاقى و توارث اخلاقى به همهء گوشه و كنار جامعهء انسانى سر زده و آثار جميله و اخلاق شايستهء انسانى - هم چون شجاعت ، شهامت ، مروّت ، شفقت ، عفّت ، سخاوت ، حكمت ، و عدالت - را در زمين دلها كاشته و هنوز هم بشر ، اعم از دين دار و بى دين ، از ميوههاى شيرين آنها برخوردار است .
البته دعوتى كه از اقدام ادوار انسانيت پيوسته زنده و سرپاست ، در ميان جامعه خالى از تأثير اخلاقى نخواهد بود و هرگز روشهاى ديگرى جز دين در ميان بشر اخلاق حميده را ضمانت نكرده كه اين اخلاق نسبت به آنها داده شود و هرگز بشر از غير راه دين نمىتواند اخلاق فاضله را حفظ كند ، به دليل اين كه ملت هايى كه روش خود را ضد دينى قرار دادهاند ، در كمتر از نيم قرن همهء صفات حميده را مانند شفقت و رحم و عدالت دست دادهاند . پس در هر حال ، وجود اخلاق فاضله را ( هر چه باشد ) در ميان بشر از آثار دعوت دينى بايد دانست . ثانياً : هنوز عمر دنيا به پايان نرسيده و چگونه معلوم است كه روزى دين حق ، زمين را فرانخواهد گرفت و بشر در حال صدق و صفا زندگى نخواهد كرد .
اما دربارهء آن چه گفته شد كه جهان امروز دين را نمىپذيرد ( الى آخر ) ، بايد متذكر شد كه بشر عدالت اجتماعى و صلح و صفا و اجتماع صالح را نيز نمىپذيرد ، با اين كه دنيا ، شب و روز براى استقرار آنها مىكوشد و از اول دورهانسانيت تا كنون به مقصد خود نايل نشده ، در صورتى كه اجتماع صالح بى ترديد از مقاصد دستگاه آفرينش است و اگر از راه نبوت نيز تأمين نشود ، از راه فكر بى شبهه بايد تأمين شود .
8 . وحى و نبوت موهبتى است خدايى ، نه امرى اكتسابى
ممكن است تصور شود كه بشر از زمان بسيار قديم - كه ابتداى آن زياد روشن