وارد گشتهاى .
آن ولىّ خدا پرسد : تو كيستى ؟ پاسخ دهد : من عمل صالح توام . و آنگاه در حالىكه شخص را مخاطب قرار داده مىگويد : پس تو از دنيا به بهشت رخت بربند و بعد هم از غسل دهنده و حمل كننده وى خواهد كه در كارش تسريع كنند .
و آن هنگام كه ميّت در قبر قرار مىگيرد دو ملك نزد او آيند . اينها بازرسان قبرند ، موهاشان را به دنبال خويش همىكشند و با دندانهاشان زمين را بكاوند . صداهاشان همچون رعد و چشمانشان چون برق است . از او پرسند بگو پروردگارت كيست ؟
پيغمبرت كيست و دينت چيست ؟ او گويد : اللّه پروردگار من است و محمد صلى الله عليه و آله پيغمبرم و اسلام نيز دينم . پس آن دو ملك وى را دعا كنند كه خداوندا ، او را در هر چه دوست مىدارد ، ثابت گردان ، و اين همان گفتهء خداست كه
« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا »
« 1 » . سپس فضاى قبر او را تا آنجا كه چشمانش يارى دهد فراخ كنند و براى او درى به بهشت گشايند و به دو گويند : با خاطرى آسوده بياساى ؛ چون جوانى غرق در نعمت ! و اين همان سخن خداست كه
« أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا » .
و اگر ميّت نسبت به پروردگار خويش دشمن بود ، كسى نزد او آيد كه از بدلباسترين و بدبوترين خلق خداست و به او گويد : بشارت ده به دوزخ و آتش آن و از غسل دهنده و حمل كننده او خواهد كه او را معطّل سازند . و آن هنگام كه وارد قبر شود ، بازرسان قبر در رسند و كفنها از وى بازگيرند و خطاب كنند : بگو پروردگارت كيست ، و دينت چيست ؟ پاسخ دهد : نمىدانم . به دنبال آن بازرسان به دو گويند :
ندانستهاى و هدايت نگشتهاى ، با گرزى آهنين چنان بر وى زنند كه همهء جنبندگان زمين از آن بهراسند مگر جن و انس . سپس درى از آتش به رويش گشايند و گويند :
هامش
( 1 ) . ابراهيم ، آيه 27