أَوْحى لَها »
« 1 »
در كافى از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه : « هنگامى كه روز فرا مىرسد ، خطاب مىكند اى فرزند آدم ! در اين روز كارهاى نيك انجام ده تا به نفع تو نزد خداى تعالى در روز قيامت شهادت دهم . من نه در گذشته نزد تو آمدهام و نه در آينده خواهم آمد و هنگامى كه شب فرا مىرسد او نيز چنين سخنى را مىگويد » . 178 اين معنا ( مضمون اين حديث ) را ابنطاووس نيز در كتاب محاسبة النفس از امام باقر و امام صادق عليهما السلام روايت كرده است . 179
شيخ صدوق در كتاب علل الشرايع از عبداللّه الزراد روايت كرده است كه « كهمس از حضرت صادق عليه السلام سؤال كرد كه آيا شخص ، همه نمازهاى نافلهاش را يكجا بخواند يا آنها را در جاهاى مختلف بهجا آورد ؟
حضرت فرمود : نه ، آنها را اينجا و آنجا پراكنده سازد ، زيرا اين اماكن در روز قيامت به نفع او شهادت خواهند داد » . 180
يكى ديگر از شهدا ، قرآن كريم ، اعمال و عبادتهاى شخص است و در آينده ، در مبحث شفاعت بهطور فشرده در اينباره سخن خواهيم گفت . 181
برهانى درمورد شهادت شاهدان
آنچه را كه درمورد شهادت شاهدان گفته شد از راه برهان نيز مىتوان اثبات نمود ، زيرا كه : هر رابطه و نسبتى كه بين اعمال و اشيا ، تحقق يابد عين آن رابطه و نسبت ، بين آن شىء و ذات [ عمل كننده ] نيز به وجود خواهد آمد ، زيرا كه اعمال از تنزّلات ذوات و وجودشان قائم به ذوات است . بنابراين با بقاى ذات ، صادرهاى ذات نيز به حسب
هامش
( 1 ) . زلزال ، آيههاى 2 - 5 ؛ آنگاه كه زمين بارهاى سنگين اسرار درون خويش همه را از دل خاك بيرون افكند و در آن روز محشر آدمى گويد : [ اى عجب ] زمين را چه پيش آمده ؟ ! آن هنگام زمين مردم را به حوادث بزرگ آگاه سازد كه خدا به او چنين الهام كند [ كه به سخن آيد و خلق را به اخبارش آگاه كند ]