ذكر پارهاى از روايات در شهادت اعضا
پيرامون مطالبى كه گفته شد ، اخبار و احاديث زيادى وارد شده است ، در كافى از امام باقر عليه السلام ضمن حديثى روايت شده است كه « اعضا و جوارح تنها عليه كسانى شهادت مىدهند كه مستحق عذاب الهى شده باشند [ اين شهادت درمورد مؤمن نيست ] و مؤمن كتاب ( نامه اعمالش ) را به دست راست دريافت مىكند » . 173 اشاره حضرت در اين روايت به آيهاى است كه در ذيل آيات شهادت آمده است :
« وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ »
« 1 »
در تفسير على بن ابراهيم قمّى و من لا يحضره الفقيه دربارهء آيه
« شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ »
« 2 » از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : « مقصود از « جلود » فرجها و ران ها هستند » . 174
و نيز در تفسير قمّى از قول امام صادق عليه السلام آمده است : « هنگامى كه خداوند متعال در روز قيامت ، خلايق را جمع كند ، نامه عمل ( كارنامه ) هر كسى را به دستش مىدهند پس هر كس به نامهء عمل خويش نظر كرده [ آن را مىخواند ] و منكر مىشود كه چنين اعمالى مرتكب شده است . آنگاه ملائكه عليه آنان شهادت مىدهند ، سپس ( معصيتكاران ) سوگند ياد مىكنند كه هيچ كدام از اين اعمال را مرتكب نشدهاند و در اين آيه به اين جريان اشاره شده است :
« يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما
هامش
( 1 ) . فصّلت ، آيه 25 ؛ و ما رفيقان و يارانى ( از شياطين ) بر آنها گماشتيم تا آنچه پيش روى آنهاست [ از نعمت و لذّتهاى فانى دنيا ] در نظرشان جلوه دهند و آنچه از عقب دارند [ از لذّت و نعمتهاى ابدى آخرت ] فراموش و غافلشان كنند و وعدهء عذاب الهى بر آنها حتم و لازم گرديد و چون امّتانى از جنّ و انس كه درگذشتند سخت و زبون و زيانكار شدند
( 2 ) همان ، آيه 20 ؛ چشم و گوش و پوستهاى بدن بر جرم و گناه آنان گواهى دهند