اساس دعوت اسلام
آيين مقدس اسلام دعوت خود را روى سه اصل اساسى و بسيار ساده و روشن بنا نهاده بوده است .
اصل اول : ضرورىترين امور براى انسان در زندگىاش تحصيل سعادت و رستگارى است . هرگز نمىتوان انسانى را تصور كرد كه در اين اصل ترديد داشته باشد يا امرى ضرورىتر از آن تصور كند ، زيرا هر انسانى مانند هر موجود ديگر آرزويى جز اين ندارد كه به واسطهء رفع نيازمندىها و تكميل نواقص زندگى رستگار شده ، خود را آسودگى و آرامش بخشد .
حتى كسانى كه آسايش خود را فداى آسايش ديگران مىكنند يا براى راحتى مردم خود را گرفتار رنج مىسازند ، در حقيقت با اين كار اندوه و رنج نهايى خود را كه از مشاهدهء حال بيچارگان حاصل شده رفع نموده ، يك نوع آسايش و خوشى و رستگارى براى خود تحصيل مىنمايند . و حتى كسى كه اتفاقاً از زندگى دلسرد شده ، سعادت خود را در مرگ مىداند يا نيكبختى خود را در رنج تشخيص مىدهد بىاينكه ترديدى به خود راه دهد ، خود را در كام مرگ يا در آغوش رنج و محنت مىاندازد و آن را بر هر نعمت و آسايش ترجيح مىدهد .
همين سعادت و رستگارى است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در اولين جملهاى كه دعوت خود را به آن افتتاح كرد به يادآورى آن پرداخته ، فرمود : اى مردم ، به يگانگى خدا