آسانتر از روش اسلامى و در حقيقت آنان با ترك زندگى عادى ، خود را راحتكرده و از سختى مراقبت و مجاهدت مداوم فرار مىكنند و در حقيقت راه كمالى را كه آفرينش با تجهيزات برايشان هموار كرده بر خود بسته ، راه ديگرى با پندار خود پيش مىگيرند . آيا در اين صورت به هدفى كه آفرينش تعيين نموده خواهند رسيد ؟
علاوه بر اين ، چنانكه جهان و آنچه در آن است آفريدهء خدا مىباشد و هر پديدهاى از پديدههاى آن با اختلاف وجودى كه دارند آيتى است از حق و آيينهاى است خدا نما و انسان و احوال گوناگون فطرى وى يكى از آنهاست ، بايد در زندگى معنوى ( خداشناسى و خودشناسى ) در همهء احوال خدا را شناخت و از همهء اين آيينهها براى تحصيل معرفت تام به جمال حق تماشا كرد و گرنه انسان از كوشش خود بهرهاى جز معرفتى ناقص يا جهالتى كامل نخواهد برد .
4 . علم و معرفت از نظر اسلام :
كسى كه در اديان و مذاهب جهان كمى مطالعه نموده و اجمالًا سيرى كرده باشد ترديد نخواهد داشت كه تجليل و احترامى كه اسلام از علم و معرفت كرده و تحريص و ترغيبى كه در تحصيل آن به كار بسته در هيچ آيينى اعم از آيينهاى آسمانى و غيرآسمانى يافت نمىشود .
قرآن كريم است كه ندا مىكند :
« هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ »
. « 1 »
قرآن كريم است كه مقام ارجمند علم و دانش را با رساترين ستايش ستوده و از كلمات پيغمبر گرامى است كه مىفرمايد : « طلب العلم فريضة على كلّ مسلم » . « اطلبوا العلم من المهد إلى اللحد » . « اطلبوا العلم ولو بالصين » .
قرآن كريم است كه پيروان خود را دستور مىدهد هرگز از جادهء علم بيرون نروند و از ظنّ و شك پيروى نكنند و هرچه را كه شنيدند يا ديدند يا به فكرشان رسيد
هامش
( 1 ) . آيا كسانى كه مىدانند با آنان كه نمىدانند برابرند ؟ ( زمر ، آيهء 9 )