محل شرور ، در بهار سال 907 ( 1502 م ) و پايتخت قراردادن تبريز ، به فتح ولايات ديگر ايران قيام نمود . . . « 1 » .
اما اصل موضوع : تهمتهايى را كه از اين راه به تشيع بستهاند ، بسيار است و بر خلاف داستان « آلبويه » ، خود « صفويه » هم از تهمت و افترا دور نمانده و افسانههايى را به آنها نسبت دادهاند ، كه تصور نمىرود از فرد منصف و متتبّعى اين داستانها سربزند .
الف ) « . . . آيين ساسانى ، به شكل اسلامى ، به نام مذهب شيعه نمايان گرديد ، دولت صفوى كه بعدها تشكيل شد ، دولت ساسانى بود كه لباس اسلام را پوشيده بود . . . » « 2 » .
ب ) « . . . صفويه نقش بزرگى در تاريخ تشيع داشتهاند و مىشود گفت كه صفويه مذهب تشيع را تخدير ، و آن را به آرامش عادت دادهاند و جنبهء قيام و شورش را كه در آن بود از ميان برده ، و به صورت يك مذهب رسمى ، مانند ساير مذاهب درآوردهاند .
ايرانيان تا دورهء صفويّه حامل پرچم تسنّن بودند . و صفويه براى وارد كردن ايرانيان در مذهب تشيع انواع وسايل را به كار بردهاند . . . .
مىتوان گفت : روشى را كه صفويه براى شيعه كردن ايرانيان به كار بردند ، شبيه روشى است كه ايوبيان پس از منقرض ساختن خلافت فاطمى در مصر با شيعيان آن سرزمين به كار بردهاند . . . » « 3 » .
ج ) « عشق و علاقهء ايرانى به خاندان على عليه السلام ، مكرر در اين تاريخ ذكر شده است ، و بالأخره آرمان ملّى در شخص اين پادشاه ( شاه اسماعيل ) كاملًا برآورده شد . همكارى هفت طايفهء ترك به نصرت و يارى او ، نويد مىداد كه عصر جديدى آغار شده است .
قزلباش يا سرخ سر ، نامى است كه طوايف استاجلو ، شاملو ، تكلو ، بهارلو ،
هامش
( 1 ) . طبقات سلاطين ، استانلى لين پول ، ص 228
( 2 ) . عالم نو اسلام ، لوتروپ ستوارد امريكايى ، ضميمهء امير شكيبارسلان ، ج 1 ، ط تهران ، ص 231
( 3 ) . نقش وعاظ در اسلام ، دكتر على الوردى ، ص 299 - 300