آنها ، چيزى درنيابند ، وديدگانى است كه با آنها نبينند ، و گوشهايى است كه با آنها نشنوند . آنان بسان حيوانانند ، بلكه از آنان نيز گمراهترند . آنان همان مردمى هستند كه غافل شدند .
و همچنين آياتى كه دلالت برتعلق قضاى الهى به آن امر مىكند ، و اينكه قضاى قطعى الهى درلوح محفوظ ، نوشته شده و كتابت آن ، پايان يافته است ، نيز در اين گروه ، قرار دارد ؛ نمونههايى از اين قبيل آيات را از نظر مىگذرانيم :
« وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً »
« 1 »
و هر گاه بخواهيم شهرى را نابود كنيم ، كامرانان آنها را فرمان دهيم ، راه ظلم و فسق و تبهكارى در آن ديار پيش گيرند ؛ پس عقاب لزوم خواهد يافت ؛ آنگاه همه را هلاك مىسازيم .
و به دنبال آن مىفرمايد :
« وَ إِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدِيداً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً »
« 2 »
هيچ شهر وديارى در روى زمين نيست جز آن كه پيش از ظهور قيامت ، اهل آن شهر را هلاك كرده ، يا به عذاب سخت معذب سازيم ؛ اين حكم ، در كتاب نوشته شده است .
« وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ »
« 3 »
هيچتر و خشكى نيست مگرآن كه دركتاب مبين ، ثبت است .
« ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ
هامش
( 1 ) . اسراء ، آيهء 16
( 2 ) . همان ، آيهء 58
( 3 ) . انعام ، آيهء 59