و البتّه كسانى هم هستند كه آن سه روايت شاذّه و يا بعضى از آن سه تا را متواتر بدانند ، و بنابراين تعداد روايات قرائتهاى متواتره در نزد آنان بيشتر از هفت عدد مىباشد .
تاريخچهء جمع آورى قرآن توسّط عثمان ، و فوت عبد الله بن مسعود
و امّا راجع به جمع آورى قرآن ، چون در زمان أبو بكر جنگ يمامه پيش آمد و بيش از چهارصد نفر از قاريان قرآن در آن جنگ كشته شدند ، و احتمال مىرفت كه اگر يكى دو جنگ ديگر پيش آيد و بقيّهء قاريان در آن كشته شوند ، بكلّى قرآن از بين برود ( چون قرآن هنوز تدوين نشده بود ) لذا در زمان أبو بكر ، زيد بن ثابت مأمور به تأليف و جمع آورى قرآن شد و قرآن در اين زمان جمع آورى شد ، تا زمان عثمان كه در قرائت قرآن بواسطهء اختلاف قرائات ، اختلاف بسيارى در كيفيّت خواندن قرآن پيش آمده بود .
عبد الله بن مسعود به عثمان نوشت : بيائيد و به درد قرآن برسيد زيرا قرآن بواسطهء كثرت اختلاف قرائت در شرف زوال است ، و وضع قرائت قرآن اختلال پيدا كرده است . و عثمان هم به اين سخنان ابن مسعود ترتيب اثر داد و به مرحلهء اعتبار گذاشت ، و دستور داد قرآنهاى مختلفى را كه نوشته بودند و در قرائات با هم مختلف بودند همه را بمدينه آوردند و در مكانى جمع كردند و مانند تلّى شده بود .
اين قرآنها كه روى لوحهاى تختهئى و از پوست آهو و روى استخوان كتف گاو و روى كاغذ نيز نوشته شده بود حجم بزرگى را تشكيل مىدادند ، جملگى را پهلوى هم چيدند و همه را آتش زدند .
و براى خاطر همين جهت ابن مسعود از دادن قرآن خود ، خوددارى كرد ؛ و حال آنكه اوّل كسى بود كه به عثمان نوشته بود كه اوضاع قرآن وخيم است ؛ به قرآن رسيدگى كنيد ! و يك كارى انجام بدهيد كه اين كتاب الهى از بلا مصون بماند ! و عثمان هم طبق نوشتهء او امر كرد كه از بلاد مختلف قرآن را