اختلاف قراءات قرآن مستند به روايت از رسول الله است
قضيّهء اختلاف قرائات در تاريخ قرآن ، خود يك مسأله ايست ؛ خود يك مرحله ايست .
بارى ، آنچه بدست مىآيد اينطور نيست كه قرّاء از خود رسول الله كه مىشنوند ، عين آن را روايت مىكنند ، و قرائت مىكنند ؛ اينطور به نظر نمىآيد ، يعنى اينطور بدست نمىآيد .
بلكه اينطور دستگير مىشود كه در زمان رسول اكرم عدّهء بسيارى ، در حدود هفتاد هشتاد نفر يا بيشتر بودند كه اينها حاملين قرآن بودند ، و قرآن را تلاوت مىكردند و ياد مىگرفتند و سپس آن را در ميان مردم إشاعه مىدادند .
و اگر در يك جا اشكالى داشتند ، از پيغمبر اكرم سؤال مىكردند و ايشان جواب مىدادند . اينطور بدست مىآيد .
خلاصه : اين قرائات توسّط قرّاء طورى نيست كه خود نفس قرائت را از رسول خدا بشنوند و آن را قرائت كنند ؛ و نيز از نزد خودشان اين قرائات ابداع نشده است .
بلكه چون مسلمين ديدند كه حاملان قرآن در قرائت هايشان اينجور مىخوانند ، و آنان هم از رسول اكرم اخذ كردهاند ، در نتيجه اين بدست مىآيد كه اين قرائات كه از فلان قارى يا از فلان صحابى بدست آمده است اين قرائتى است مستند به پيغمبر اكرم .
و بقول اهل تاريخ چون خود رسول اكرم دو قسم يا بيشتر قرآن را قرائت مىكردند ، پس اختلاف قرائات راجع به اختلاف كيفيّت قرائت خود رسول الله مىشود .
جبرائيل سالى يك بار خدمت رسول الله مىآمد و آنچه از قرآن ، از اوّل وحى تا آنوقت نازل شده بود به پيغمبر دوباره مىخواند ، و وحيش را تجديد مىكرد ؛ و پيغمبر هم به همان طريقى كه أخيراً جبرائيل خوانده است به كُتّاب