لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ .
« 1 »
ولى يهود مىگويند : ديگر خداوند بعد از نزول حكمى نمىتواند آن را نسخ كند ، و نسخ از شؤون قدرت الهى و مقتضاى علم الهى نيست ؛ و بنابراين دست خدا بسته است از اين گونه امور .
وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ .
« 2 »
آنها اينطور مىدانند كه خداوند در شش روز اوّل خلقت آسمانها و زمين ، احكام را جعل فرمود و ديگر كار بسته و تمام شد ؛ نه تغييرى و نه تبديلى صورت نخواهد گرفت ، و البتّه مفاد اين مرام همان بسته بودن و غلّ شدن دست خداست ؛ مَعاذَ اللَه ، بلكه دستهاى او باز است ، و دو دست او باز است و در عالم آفرينش به هر گونه كه بخواهد تغيير و تبديل ميدهد و احكام نوين ، طبق مصالح تازه مىآفريند . * * *
كتّاب وحى و كيفيّت كتابت آنان در زمان نزول وحى
تلميذ : راجع به كُتّاب وحى الهى قرآن مجيد : چه قسم بوده اند ؟ آيا وقتى كه وحى نازل مىشده است ، بعداً رسول خدا مىفرستادند در پى كاتب
هامش
( 1 ) آيهء 106 و 107 ، از سورهء 2 : البقرة : « ما هر آيهاى را كه نسخ كنيم يا به فراموشى اندازيم ، بهتر از آن يا مثل آن را مىآوريم ؛ آيا نمىدانى كه خداوند بر هر چيزى تواناست ؟ آيا نمىدانى كه قدرت و سلطنت آسمان و زمين اختصاص به خدا دارد ؛ و از براى شما غير از خدا هيچ سرپرستى و هيچ يار و ياورى نيست ؟ »
( 2 ) صدر آيهء 64 ، از سورهء 5 : المآئدة : « يهود مىگويند : دستهاى خدا در غلّ و دربند كشيده شده است ؛ دستهاى آنان در غلّ كشيده شود و مورد لعنت و دورباش خدا قرار گيرند بدين سخنى كه مىگويند ، بلكه دو دست خدا باز است و در عالم خلقت به هر گونه كه بخواهد عمل مىكند و افاضهء وجود و رحمت مىنمايد . »