مراد از نعمت در هر جاى قرآن كه آمده است ولايت است
علّامه : چند آيه در قرآن كريم در اطراف كلمهء نعمت وارد شده است ؛ و از آيات چنين استفاده مىشود كه مراد از نعمت ، ولايت است : ولايت اهل بيت است ؛ يعنى راهى را كه اهل بيت بسوى حضرت پروردگار پيمودهاند ، و سَبيل آنان إلَى اللَهِ تَعالَى است ، كه همان مقام عبوديّت مَحضه مىباشد .
يكى از آن آيات همين آيه است كه در آن ، تبديل نعمت به كفر و ورود در جهنّم و استقرار در دوزخ نشان داده شده است . پس حقيقت نعمت همان صراط مستقيم و اقصر فاصله ايست كه بنده بسوى خدايش مىپيمايد ، و بمقام عبوديّت مُطلقه و مَحضه نائل مىگردد ؛ و تبديل اين نعمت بكفر ، تبديل اين صراط مستقيم ، به پيمودن راههاى مُعْوَج و منحرف و كج است كه آن را از مقصد دور مىكند و بالنّتيجه به دوزخ مىافكند .
و از اين آيه شايد صريحتر و بليغتر آيهء واردهء در سورهء تكاثر است كه :
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
كه بنحو عجيب و غريب در عين حال روشن و واضح ، دستگاه كثرت را بر مىچيند و بعالم وحدت دعوت مىكند ؛ و از نعيم كه همان ولايت است انسان را مورد مؤاخذه و پرسش قرار مىدهد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ * حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ * كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ * ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ * كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ * لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ * ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ * ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ .
« 1 »
هامش
( 1 ) سورهء 102 از قرآن كريم : « افزون طلبى و كثرت بينى ، شما را ( از ديدار جمال حقّ و وجود مطلق و وحدت لا يزالى ) بازداشت تا جائى كه عمرتان سپرى شد و بديدار و زيارت خوابگاههايتان و قبرهايتان رفتيد ! نه چنين است ؛ شما به زودى خواهيد دانست ! و پس از اين ، نه چنين است ؛ شما به زودى خواهيد دانست ! نه چنين است ؛ اگر شما بطور علم يقينى مىدانستيد هر آينه جحيم را مىديديد ! و سپس آن را بطور عين اليقين مشاهده مىكرديد ! و سپس در آن وقت از نعيم ، مورد بازپرسى و مؤاخذه قرار مىگرفتيد ! »