نمىتواند كرد . و آن احمق به اين شاد مىشود و غافل است از خباثت باطنيه آن و غالباً مايل است كه طرف مباحثه‌ى او جاهل و نادانى باشد تا بر او غلبه تواند نمود ! و بيچاره نمىداند كه : « هر كه با نادان‌تر از خود مجادله كند تا بدانند كه دانا است ، بدانند كه نادان است » . و خصومت كه لجاج كردن در كلام است از جهت استيفاى مطلب و مقصود خود نيز مذموم است . و اخبار بسيار نيز در بدى آن وارد شده و بس است در اين مقام حديث نبوى صلى الله عليه و آله [ كه ] فرمودند : « هرگز جبريى ل به نزد من نيامد مگر اين كه مرا موعظه كرد ، و آخر كلامش اين بود كه : زنهار ! احتراز كن از لجاج و تنگ‌گيرى بر مردم ؛ كه آن عيب آدمى را ظاهر و عزّت او را تمام مىكند » . « 2 » و فرمود : « دشمن‌ترين مردم در نزد خدا لجوجِ خصومت كن است » . « 3 » و مخفى نماند كه خصومت به جهت اثبات حقِّ مالى يا حقِّ ثابتى ديگر ، كه شرعاً مستحقّ آن بوده باشد مذموم نيست ؛ بلكه آن خصومتى كه مذموم است ، خصومت در طلب چيز باطل و به غير حقّ است ؛ يا آن كه يقين به حقّيت آن و استحقاق آن نداشته باشد . [