مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 109

ترك كند » . « 1 » و انبيا و ائمّه عليهم السلام همه به دست خود كار مىكردند و زراعت و بيل دارى و غيره مىنمودند . « 2 » و امّا قسم دوم كه مذموم است ، آن است كه علاقه و گرفتارى و التذاذ آن ، نه از براى اصلاح آخرت باشد ، بلكه به مجرّد خواهش نفس باشد كه هوا و هوس عبارت از همين لذّت هاست و همين علاقه‌ى به دنياست كه بيش‌تر امراض دل ، مانند ريا و حسد و حِقد و عداوت و كبر و حرص و طمع و غيره از آن متولّد مىشود . و همين است كه آدمى را از كار آخرت باز مىدارد . و آيات و اخبار در مذمّت دنيا و در بى اعتبارى و صفات و حالات او زياده از حدّ حصر و احصاست ، و ذكر عُشرى از اعشار آن را اين مختصر گنجايش ندارد . و بس است در مذمّت او ، كه دشمن خدا و دشمن دوستان خدا و دوست دشمنان خداست . « 3 » و محبّت او سَرِ هر گناهى است و دوستى او آدمى را كر و كور و لال و ذليل و بى مقدار مىسازد . و به غَدر و مكر و بى وفايى معروف است . و مَثَلش مَثَل آب درياست كه هر چه تشنه از او مىنوشد تشنگى او زياد مىشود تا او را بكشد . و نيز شبيه است به مار كه ظاهرش منقّش و نرم است و باطنش پر از زهر قاتل و سمّ است . و خردمندان گفته‌اند : زلف خوبان زنجير پاى عقل است و دام مرغ زيرك .