ظاهر است كه صلاحيّت امامت ندارد « 1 » .
قال : : و اعطى ازواج النّبى ( ص ) و افترض ، و منع اهل البيت - عليهم السّلام - من خمسهم . « 2 » اين طعن ديگر است و آن اين است كه عمر بود كه عطا مىكرد ازواج نبى را - صلّى اللّه عليه و آله - از بيت المال ، حتّى « 3 » آن كه بود كه عايشه را و حفصه را مىداد ده هزار درهم در هر سال ، و اخذ نمود عمر از بيت المال هشتاد هزار درهم ، پس حضرت امير - عليه السّلام - انكار اين امر از او « 4 » نمود ، پس گفت كه اخذ نمودم جهت قرض .
و منع نمود اهل بيت را از خمس كه واجب گردانيده بود خداى - تعالى - از براى ايشان در كتابش حتّى از حضرت فاطمه - عليها السّلام - منع نمود تا آن كه آن حضرت طلبيد حقّ ذو القربى را و او نداد « 5 » .
قال : : و قضى فى الحدّ « 6 » بمائة قضيّة ، و فضل فى القسمة و منع
هامش
( 1 ) . بنگريد : الكشاف ج 1 / 491 ، الغدير ج 6 / 96 و اثبات الهداة ج 1 / 351
( 2 ) . كشف المراد / 378
( 3 ) . م : حقّى
( 4 ) . م : وا
( 5 ) . بنگريد به اعتراض ابن عباس به عمر در عدم پرداخت خمس - مسند احمد ج 1 / 248 ، كنز العمال ج 2 / 305 ، مسند شافعى / 183 ، السبعة من السلف / 108 و من حياة الخليفة عمر بن الخطاب / 184 .
( 6 ) . در متن تجريد الاعتقاد / 253 آمده : « فى الجدّ » در اين صورت به معنى عدم علم عمر در سهم جدّ است كه در آن به صد رأى حكم داده - كنز العمال ج 6 / 15 و فتح البارى ، ج 12 / 16 و بحار الانوار ج 1 / 58