همان شب كشتن او ، و با او مضاجعه نمود ، پس حد نزد او را در اين زنا ، و نكشت او را به قصاص ، و عمر اشاره نمود بر او به قتل و عزلش ، پس گفت : غلاف نمىكنم شمشيرى را كه خدا كشيده بر كفّار « 1 » .
قال : و دفن فى بيت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - و قد نهى اللّه - تعالى - عن دخوله فى حياته ؛ و بعث الى بيت امير المؤمنين - [ عليه السلام ] - لمّا امتنع من البيعة فاضرم فيه النّار و فيه فاطمة و جماعة من بنى هاشم ، و ردّ عليه الحسنان لمّا بويع ، و ندم على كشف بيت فاطمة ، عليها السّلام .
و اينها مطاعن ديگر است در خلافت ابى بكر و تقرير آن اين است كه وصيّت نمود كه دفن كرده شود در خانهء / * الف / 229 / رسول - صلّى اللّه عليه و آله - و خداى - تعالى - نهى كرده بود از دخول در آن بيت بدون اذن پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - حين حيات رسول - صلّى اللّه عليه و آله - لقوله تعالى :
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ )
« 2 » و خانه از رسول بود موافق قول خداى - تعالى - كه بيوت النّبى در قرآن واقع شده و بيوت به نبى اضافه شده ، و اگر حجرهء عايشه گويند جهت تميّز كه در خانهها معلوم است كه نسبت به خدمه حجره را مىدهند . پس منع مستمرّ است ، و بعد از موت كه اذن ممكن نيست به طريق [ ب - 306 ] اولى خواهد بود اين منع ، ليكن در متن تصريح به وصيّت نشده و در طعن او اين ضرور بود و الّا بعد از
هامش
( 1 ) . ر . ك : اثبات الهداة ج 2 / 42 .
( 2 ) . احزاب / 53