در اين امر بعد از آن گفت كه مىگويم در اينجا براى خود ، پس اگر حقّ است از جانب خداست و اگر خطاست پس از جانب من است ، و شيطان و خود را با شيطان شريك نمود ، و شكّ نيست كه حكم براى خود باطل است . « 1 »
و كلاله را گفتهاند : وارثيست كه نه ولد باشد و نه والد ، بلكه برادران پدرى و مادرى و يا پدرى تنها ، يا [ الف - 306 ] مادرى تنهايند ، چنانچه از آيات سوره نساء « 2 » معلوم مىشود .
و اب را كه به معنى گياه و مرعاء حيوانات است نمىدانست ، چنانچه صاحب كشّاف روايت كرده است عدم علم او را . « 3 »
و جدّه [ اى ] آمد و از « 4 » ميراث خود سؤال نمود ، پس گفت :
نمىيابم از براى تو چيزى در كتاب خدا و نه در سنّت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - برگرد تا سؤال نمايم حكم خدا را ، پس خبر داد به او مغيرة بن شعبة و محمّد بن مسلمة كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - سدس به جدّه مىداد « 5 » .
و مضطرب بود در بسيار از احكام ، و بود مستفتى و سؤال نماينده از صحابه در احكام ، و اين دالّ است بر قلّت و قصور معرفت و علم او .
و كشت خالد بن وليد مالك بن نويرة را ، و خواست زوجه او را
هامش
( 1 ) . بنگريد : شرح نهج البلاغه ج 16 / 222 و منهاج ابن تيميه ، ج 3 / 124 تجريد الاعتقاد / 248
( 2 ) . ر . ك : اثبات الهداة ج 2 / 368 و السبعة من السلف / 85
( 3 ) . مجمع الزوائد ج 5 / 8 ، بحار الانوار ج 30 / 693 و الكشاف ج 4 / 220 ط دار الفكر
( 4 ) . م : + او .
( 5 ) . ر . ك : شرح القوشجى / 407 ، سنن بيهقى ج 6 / 234 و بحار الانوار 30 / 507