الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ )
« 1 » و انّما اجتمعت الاوصاف فى علىّ ، - عليه السّلام « 2 » . « 3 »
اين دليل ديگر است بر امامت على - عليه السّلام - يعنى نيست صاحب اختيار و اولى به امور شما مگر خدا و رسول او و آنها كه ايمان آوردهاند ، يعنى آنها كه برپا مىدارند / * ب / 218 / نماز را و مىدهند زكات را در حالتى كه در ركوعند ، و استدلال به اين آيه موقوف است بر چندين مقدّمه :
يكى : آن كه لفظ « انّما » از براى حصر به آن حضرت - عليه السّلام - است ، و دلالت مىكند بر اين منقول و معقول به اجماع اهل عربيّت . امّا معقول : از جهت آن كه لفظ انّ از براى اثبات است و ما از براى نفى است قبل از تركيب ، پس چنين خواهد بود بعد از تركيب . و نيز از جهت عمل به استصحاب و اجماع بر بقاء اين دلالت ، پس معنى [ ب - 293 ] چنين مىشود كه اين است و غير اين نيست كه چنين بايد باشد حكم ، يعنى انحصار ولايت بايد به ايشان باشد كه در آيهء مذكورهاند نه غير ايشان .
مقدّمه دويم : آن كه « ولى » به معنى أولى به تصرّف است به دليل نقل اهل لغت و استعمال ايشان كه گفتهاند : « السّلطان ولىّ من لا لي له » و أيضا « ولى دم » و « ولى نكاح امراة » مىگويند و مقصود اولى به تصرف است .
هامش
( 1 ) . مائده / 55
( 2 ) . كشف المراد / 368 .
( 3 ) . ر . ك : شواهد التنزيل ج 1 / 161 - 184 ؛ احقاق الحق ج 2 / 399 ، ج 14 / 2 و ج 20 / 2 ؛ عمدة / 119 و كنز العمال ج 6 / 391 .