او كه : « السّلام عليك يا امير المؤمنين » « 1 » و مسلّم « 2 » داريد به حضرت امير - يعنى علىّ بن ابى طالب - عليه السّلام - امارت مؤمنين را .
و حديث ثانى : آن است كه خطاب به آن حضرت نمود كه تو خليفهء بعد از من [ هستى ] « 3 » و به غير اين در نصّ صريح از رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - در مواضع كثيره به تواتر امّت از اماميّه و غيرهم نقل شده كه چون نازل شد آيه
( وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ )
« 4 » امر نمود حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - به على بن ابى طالب كه طعامى حاضر نمايد و جمع نمود آن سرور بنى عبد المطّلب را و فرمود : كدام يك از شما وزير و معين من مىشود كه بوده باشد برادر من و خليفهء من بعد از من و وصىّ من ؟ پس علىّ بن ابى طالب - عليه السّلام - فرمود كه من با تو بيعت مىكنم و وزير تو مىشوم ، آن سرور را اشاره فرمود كه اين - يعنى حضرت امير ، عليه السّلام برادر و وصى و خليفه و وارث من است بعد از من ، پس بشنويد از او ، و اطاعت آنچه او گويد بكنيد « 5 » .
و به قول آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - كه فرمود : « تو برادر منى و وصىّ منى و خليفه منى بعد از من و اداء و حكم كنندهء دين و
هامش
( 1 ) . « سلّموا على علىّ بامرة المؤمنين » اثبات الهداة ج 2 / 278 و احقاق الحق ج 4 / 288
( 2 ) . كذا . مسلّم : تسليم شده ، واگذارده شده
( 3 ) . « هو خليفتى من بعدى » احقاق الحقّ ج 5 / 42 ، ج 20 / 338 - 340 و كشف الغمة ج 1 / 157
( 4 ) . شعراء / 214
( 5 ) . « فانت اخى و وصيّى و وارثى و خليفتى من بعدى فاسمعوا له و اطيعوه » مسند حنبل ، ج 1 / 159 - شواهد التنزيل ج 1 / 420 - كفاية الطالب / 205 - 207 - و الغدير ج 2 / 279 - 285