سيم : آن كه اگر محقّق شد آيا دليل مىشود بر حقيقت آن امر يا نه ؟
چهارم : آن كه بر فرض دليل بودنش شرط است نبوّتش به تواتر يا نه ؟
پنجم : آن كه اين جماعت تمام تا مردن به اين رأى بايد بمانند يا نه ؟
ششم : آن كه اجماع به تنهايى حجّت است ، يا مستندى بايد سواى اجماع « 1 » ؟
و قايلين به مستند قياس كردهاند رياست دين و دنيا را به نماز جماعت ابو بكر كه آن به وجوه شتّى باطل است ؛ پس اثبات امامت ابو بكر موقوف بر اثبات جميع اين مراتب خواهد بود بنابر مذهب ايشان . و آنها كه به ثبوت اين امور مسطوره قائل نيستند از علماى ايشان چه گونه به اين دليل استدلال مىتوانند نمود .
و اگر گويند كه : اين حرف بر علماى شيعه نيز وارد است به جهت آن كه ايشان اجماعى كه در آن معصوم داخل باشد حجّت مىدانند و الّا فلا ، هر چند صد هزار كس باشند كه خطاى ايشان ممكن است و اگر در دو نفر امام داخل باشد حجّت مىدانند ، و اين معنى در زمان ائمّه و قريب به آن ممكن بوده است .
جواب گفته مىشود كه اين نحو اجماع هرگاه ثابت شود نزد ما مقبول است و الحال با حضور قائم اهل بيت - عليهم السّلام - نيز ممكن
هامش
( 1 ) . م : + باشد يا نه