و آله - قدرى بعد از آن فرمود كه اخذ نمود رايت را عبد اللّه بن رواحه ، و بعد از زمانى خبر داد به قتل عبد اللّه رواحه . و برخاست « 1 » آن حضرت و روانه شد به خانهء جعفر و ولد او را طلبيد و گريست و خبر مرگ جعفر را به اهلش داد ، بعد از آن خبر رسيد موافق آنچه آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - خبر داده بود تمام .
و گفت آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - به عمّار كه تو را خواهند كشت جماعتى ظالم ، پس كشتند او را اصحاب معاويه و چون اين خبر حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - مشهور بود معاويه دفع اين خبر نتوانست نمود ، حيله كرد با عوامّ و گفت هر كه او را به جنگ آورد او را كشت ، يعنى حضرت امير - عليه السّلام - . پس گفت ابن عبّاس به عنوان معارضه كه حمزه را از اين قرار كفّار نكشتند ، رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - كه او را به جنگ آورد كشت .
و به حضرت امير - عليه السلام - حضرت رسالت - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه زود باشد كه تو جنگ كنى بعد از من با ناكثين و قاسطين و مارقين « 2 » ، ناكثين طلحه و زبير بودند كه بيعت كردند / * ب / 211 / و شكستند بيعت با حضرت امير را [ ب - 284 ] - عليه السّلام « 3 » - و قاسطون معاويه و اصحابش بودند كه ظلم نمودند و بغى كردند . و مارقون خارجون از ملّت بودند كه خوارج باشند . و اين است معجزات آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - كه ما قليلى را مجملا به نحو شرح علّامه - رحمه اللّه - نقل نموديم . و معجزات
هامش
( 1 ) . نسخهها : برخواست
( 2 ) . ر . ك : كفاية الطالب / 167 - 171
( 3 ) . م : كذا