/ * الف / 211 / وليد مسيلمه را كشت .
و اخبار نمود حضرت امير - عليه السّلام - را به خبر ذو الثدية چنانچه در مبحث امامت خواهد آمد .
و نفرين نمود به عتبة بن ابى لهب وقتى كه تلاوت نمود آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله -
( وَ النَّجْمِ )
« 1 » را و آن ملعون گفت دروغ گفته :
بربّ و النجم ، و نفرين آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - اين بود كه مسلّط شود « 2 » بر او كلب اللّه - يعنى سبعى از جانب خداى - تعالى - پس [ الف - 284 ] بيرون رفت عتبه به شام ، و بيرون آمد شيرى از موضع خود ، پس لرزيد پشت و رگهاى گردن عتبه ، گفتند اصحاب او از چه سبب لرزه بر اندام تو افتاد ، گفت : حضرت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - بر من نفرين كرد ، و به خدا قسم كه سايه نينداخته آسمان بر سر سخن گويى راستگوتر از آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - پس او را در ميان خود و بارها جا دادند ، بعد از آن شير بر سر آن مردم و متاع ايشان آمد و همه را ملاحظه نمود تا آن كه رسيد به عتبه و آن را به دندان « 3 » گزيد و انداخت .
و خبر داد آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - به موت نجاشى ، و قتل زيد بن حارثه در موته و آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - در حين اخبار نمودن به قتل او در مدينه بود .
و اخبار نمود كه جعفر اخذ رايت نمود در جنگ بعد از آن گفت كه مقتول شد جعفر بعد از آن صبر نمود آن حضرت - صلّى اللّه عليه
هامش
( 1 ) . نجم / 1
( 2 ) . ن ، الف : - شود
( 3 ) . ن : - به دندان