على الاعجاز ، و المنقول معناه متواترا من المعجزات يعضده . « 1 » چون فارغ شد مصنّف - رحمه اللّه - از بحث در بعثت نبى و نبوّت مطلقا ، شروع نمود در اثبات نبوّت نبى ما محمّد مصطفى - صلّى اللّه عليه و آله - و دليل بر آن اين است كه ظاهر شد معجزه [ الف - 282 ] بر دست مبارك او ، و حال آن كه آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - مدعى نبوّت بود پس صادق خواهد بود .
امّا ظهور معجزه بر دستش بنا بر دو وجه است .
اوّل : آن كه قرآن معجزه است و بر دست او ظاهر شد . و امّا اعجاز قرآن از جهت آن كه معارضه / * ب / 209 / نمودن بعد از طلب آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - معارضه را و مأمور شدند منكرين كه بياورند مثل قرآن و خواستند كه مثل آن بياورند نتوانستند از فصحاى عرب تماما لقوله - تعالى - :
( فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ )
« 2 » و قوله - تعالى - :
( فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ )
« 3 » ،
( قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً )
« 4 » و معارضه نمودند ايشان و ارادهء ايراد مثل اين قرآن كردند بعد از طلب آن حضرت با وفور خواهشهاى آنها از جهت اظهار فصاحت و فضيلت و بلاغت و الزام آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - و ابطال دعوى نبوّت آن سرور و سلامت از قتل ، پس عاجز شدند ، و اين دليل است بر معجزه آن حضرت .
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 354 : توفّره . نسخهها : متواتر
( 2 ) . بقره / 23
( 3 ) . هود / 13
( 4 ) . اسراء / 88