فرو رفتن آب بحيره ساوه و انطفاى آتش در آتشكدهء فارس و قصّه اصحاب فيل - چنانچه در تفسير سوره فيل مذكور است - و ابرى كه از آفتاب سايه بر سر آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - مىانداخت ، و سلام نمودن سنگها بر آن حضرت - صلّى اللّه عليه و آله - و غير اين از امور كه ثابت شده براى آن حضرت - عليه و آله السّلام - پيش از نبوّت .
قال : : و قصّه مسيلمة و فرعون و ابراهيم تعطى جواز اظهار المعجزة على العكس . « 1 » اختلاف نمودهاند مردم در اينجا ، پس جمعى كه منع كرامات در غير نبى نمودهاند منع نمودهاند اظهار معجزه را بر دست كذّابين بر عكس دعوا از جهت اظهار كذب ايشان .
و استدلال نموده مصنّف - رحمه اللّه - وقوع آن را بر جوازش يعنى وقوع آن را دليل جواز گرفته است ، چنانچه نقل از مسيلمه كذّاب شده كه چون ادّعاى نبوّت نمود شخصى گفت به او كه رسول - صلّى اللّه عليه و آله - دعا جهت اعور - يعنى شخص واحد العين - نمود خداى - تعالى - به او « 2 » چشم معدوم را كرامت فرمود ، تو نيز چنين كارى بكن ! چون او / * ب / 208 / دعا نمود براى اعورى ، چشم صحيح آن اعور نيز كور شد .
و فرعون بعد از آن كه ديد جهت موسى - عليه السلام - و بنى
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 353
( 2 ) . م : - به او