مىگرداند ، و غير را منع از انتفاع آنچه كسى تحصيل نموده مىكند ، و او خالق شهوتيست كه به سبب آن متمكّن از انتفاع كسى مىشود .
قال : : و السّعى فى تحصيله قد يجب و يستحبّ و يباح و يكره و يحرّم . « 1 » رفتهاند جمهور عقلا به اين كه طلب رزق جايز است ، و مخالفت نمودهاند در اين بعض صوفيّه از جهت اختلاط « 2 » حرام [ الف - 271 ] به حلال به نحوى كه ممتاز نيست ، پس باعث تصرّف در مال حرام مىشود ، و چيزى كه اين نحو باشد واجب است صدقه از آن دادن ؛ پس واجب است بر غنى دفع ما [ فى ] يده بر فقير تا آن كه او نيز فقير شود ، و حلال باشد اخذ اموال ممتزجه به حرام جهت او ، و به سبب آن كه در آن طلب مساعده ظالمين است به اخذ عشور و اخراجات و مساعده به ظالم نمودن حرام است .
و حقّ امر اين است كه مذكور شد كه تحصيل رزق لازم است و دلالت مىكند بر اين معقول و منقول . امّا معقول : از براى آن كه آن دافع ضرر است پس واجب خواهد بود . و امّا منقول پس قول خداى - تعالى - است
( وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ )
« 3 » و غير اينها از آيات ، و قول حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - كه فرموده : « سافروا تغنّموا » « 4 » كه امر به سفر نمودهاند جهت غنيمت .
و جواب از اوّل آنچه بعض صوفيّه در عدم تحصيل / * ب / 200 /
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 341 : - يكره
( 2 ) . م : + به
( 3 ) . جمعه / 10
( 4 ) . بحار الانوار ج 76 / 221 و ج 62 / 267