به آگاه نمودنى .
ثانيا : پس اگر لطف به اين نحو نكند ناقض و مخلّ غرض خود را به عمل آورده « 1 » خواهد بود ، پس وجوب لطف مستلزم تحصيل غرض است .
قال : : فان كان من فعله - تعالى - وجب عليه ، و ان كان من المكلّف وجب أن يشعره به و يوجبه عليه ، و ان كان ذلك من فعل غيرهما شرط فى التكليف بالملطوف فيه العلم بالفعل . « 2 » چون ذكر نمود وجوب لطف را شروع نمود در بيان اقسام آن ، و اين سه قسم است :
اوّل آن كه لطف از فعل اللّه - تعالى - باشد ، پس در اين صورت به « 3 » خدا واجب است كه بكند آن لطف را ، مثل خلق قدرت از براى عبد و اكمال فعل و نصب ادلّه و تهيهء آلات .
دويم : آن كه از فعل مكلّف خودش باشد ، مثل نظر و فكر در آنچه واجب است بر آن ، و سعى در تحصيل آن نمودن ، پس در اين صورت واجب است كه خداى - تعالى - به آن مكلّف اشعار و تعريف نمايد اينها را واجب سازد بر او .
ثالث : آن است كه از فعل غير خدا و غير مكلّف [ ب - 255 ] باشد ، مثل تبليغ رسالت . و در اين شرط آن است كه در تكليف كردن مكلّف
هامش
( 1 ) . م : آورد
( 2 ) . كشف المراد / 325 : و ان كان من غيرهما شرط فى التكليف العلم بالفعل
( 3 ) . كذا . صحيح : بر