قال : و تكثير صفاته تعالى . « 1 »
اين وجه رابع است . و تقريرش اين است كه اضافه اگر وجودى باشد لازم مىآيد وجود صفات از براى خداى - تعالى - غير متناهى چون اضافات غير متناهى جهت خداى تعالى هست ، « 2 » و اين محال است . و وجه محال بودن آن را بعضى گفتهاند كه موجب آن « 3 » است كه بارى تعالى محلّ حوادث شود ، يعنى با هر حادثى اضافه قبليّت و بعديّت قبل از وجود و بعد از وجود آن جهت واجب حادث شود . و بعضى گفتهاند كه اين محال است جهت آن كه تسلسل در امور موجوده غير متناهيه محال است به برهان ابطال غير متناهى .
مسألهء رابعه در باقى مباحث اضافه است
قال : و يخصّ كلّ مضاف مشهورى مضاف حقيقى ، فيعرض له الاختلاف و الاتّفاق امّا باعتبار زايد أو لا . « 4 »
بدان كه مضاف مشهورى كه مثل اب است عارض آن مىشود مضاف حقيقى مثل ابوّت ، و همچنين / * الف / 145 / ابن را عارض آن مىشود بنوّت ، پس كلّ مضاف مشهورى عارض آن مىشود مضاف حقيقى ، و ممكن نيست كه مضاف حقيقى واحد عارض در مضاف مشهورى شود از جهت امتناع قيام عرض واحد به محلّين ، و هرگاه هر
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 260 : و تكثر
( 2 ) . م ، الف : - چون . . . هست
( 3 ) . م ، الف : - آن
( 4 ) . كشف المراد / 260