قال : و يلزم عدم التّناهى فى كلّ مرتبه من مراتب الأعداد . « 1 »
اين وجه ثالث است از جهت عدم وجود اضافه در اعيان و تقريرش موافق شرح علّامه - رحمه اللّه - اين است كه اضافه اگر موجود باشد در اعيان لازم مىآيد « 2 » كه در هر مرتبه از مراتب اعداد جمع مىشود اضافات وجوديّه غير متناهيه از جهت آن كه اثنين مثلا از براى آن اعتبارات بسيار است نسبت به اربعه ، و عارض مىشود آن را به سبب اين اضافه « 3 » نصفيت و نسبت به ستّه عارض مىشود آن را اضافه ثلثيّت ، و همچنين الى غير النّهايه . و اين محال است ، امّا « 4 » اوّلا : از جهت چيزى كه بيان كرديم از امتناع وجود ما لا يتناهى مطلقا [ الف - 188 ] .
و امّا ثانيا : از جهت آن كه اين اضافات موجودهاند دفعة « 5 » و مترتّبة به اعتبار تقدّم بعض مضاف اليه بر بعضى ، پس لازم مىآيد اجتماع اعداد لا يتناهى دفعة با وجود آن كه مترتّبهاند ، و اين محال است باتّفاق .
و امّا ثالثا : از جهت آن كه وجود اضافات مستلزم وجود مضاف اليه است ، پس لازم مىآيد وجود ما لا يتناهى از اعداد دفعة يا وجود ترتب اينها از جهت آن كه به سبب مراتب اعداد اينها بايد مرتّب باشند با آن كه به اعتبار تحقّق اصل اضافه دفعيند ، و كلّ اين چيزى است كه برهان بر استحاله آن گفته شده .
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 260 : و لزم
( 2 ) . م : - مىآيد
( 3 ) . الف : اضافيه
( 4 ) . الف : - اما
( 5 ) . م : دوفعة