إذا ذكرتك العين من غير ريبة * و عارض فيه الشك أثبتك القلب
و لو أن ركبا امموك لقادهم * نسيمك حتى يستبدل به الركب
جعلتك لي حسبا اباهى بك الورى * و ما خاب من اضحى و انت له حسب
و لو لا حذر اللّه من خوف سخطه * لقلت على الحالات إنك لي ربّ
رضا عليه السّلام رقعه بيرون آورد اين ابيات بعينها بر آنچه نوشته بدست او داد ؛ أبو نواس از آنحالت در حيرت افتاد و گفت : يابن رسول اللّه و اللّه ما قالها غيرى و لا سمعها أحد منى قبل هذه الساعة ، رضا عليه السّلام فرمود صدقت ، و ليكن عندى في الجفر و الجامعة انك تمدحني بها .
و امثال اين بسيار است و نظاير اين بيشمار ، و ببايد دانستكه بارى تعالى چون خواست كه وجود از عالم علم در عالم كون بظهور رسد ، علويات و سفليات را به اختلاف اطوار و تعاقب ادوار از تقدير در فضاى تصوير ابراز فرمود ، و در ابداع اول اسرار حروف را كه معبر آن اقدار و مقدر آن آثارند در ايشان تعبيه كرد .
و بعد از آن طينت آدم را در غمائى ( عمائى خ ) كه آن عبارتست از اختراع اول بي تشبه بمثالي و تقدير بحالي بديد آورد و در او نسبتى از حروف كه در جبلت عقل غمائي او نشانيده بود مرتب فرمود تا از آن در عالم ايجاد به لطايف عقل استشراق باختراعيه اولي تواند نمود .
و بعد از آن آن را باطوار هبا كه آنعبارتست از اختراع ثاني نقل فرمود در او نسبتى از حروف كه آن را در جبلت هبائي او پيدا بود ترتيب داد تا از آن در عالم ايجاد او به لطايف روح خود باختراعيه ثانيه استشراق تواند كرد .
و بعد از آن آن را باطوار ذر كه عبارتست از ابداع اول نقل فرمود و درو نسبتى از حروف كه آن را در جبلت ذريت او نشانده تعبيه كرد ؛ تا از آن بوقت وجود او بلطايف نفس خود يا بداعيه اولي استشراق تواند نمود .
و بعد از آن او را باطوار تراكيب كه آن عبارتست از ابداع ثانى نقل