همچو علم مباني اسلام ، و قسمي آنكه بر بعضي خواص كه استعداد طاقت دانستن آن دارند واجب است همچو علوم فضايل مانند علم اخلاص و علم حال و علم خاطر و غير آن .
فصل دويم [ در علم دراست و علم وراثت ]
در علم دراست و علم وراثت علم دراست علمى است كه تا آن را نخوانند و ندانند عمل صورت نبندد ، و علم وراثت علمى استكه تا اول بموجب علم دراست عمل نكنند آن را ندانند و نيابند ، و اينمعنى مستفاد است از اين حديث كه : من عمل بما علم ورثه اللّه علم ما لا يعلم پس علم دراست مقدمه عمل بود و علم وراثت نتيجهء آن ، و چنان كه علم بيعمل عقيم است و عمل بيعلم سقيم بود ، و ازدواج علم و عمل كه منتج علم وراثتست علامت صحت ايمان است ، و علم بيعمل علامت ضعف آن ، چه فتور اعمال از قصور ايمان برخيزد .
و مراد از عمل زهد و تقويستكه بنده بايد كه ظاهر و باطن خود را بمصقله تقوى و زهد بزدايد تا در او صور حقايق ايمان متجلي گردد ، و مجرد عمل ظاهر در افادت اين علم كافى نبود الا وقتى كه عمل باطن كه عبارتست از حقيقت زهد و تقوى به آن منظم گردد .
و علما كه ورثه انبياءاند بواسطه تصحيح نسب معنوى كه سبب ميراث معنويست علم حقايق ايمان بميراث بديشان رسيده ، و آن نسب معنوى ابوت و بنوتست ، چه انبيا آباء معنوىاند و علما رباني اولاد و اعقاب معنوى ايشان .
و ولادت دو قسمست صورى و معنوى ، و ولادت صورى خروج اجنهء ارواح بشريست از مشيمهء عالم غيب بفضآء عالم شهادت بواسطهء آباى صورى ، و بدين ولادت نسب صورى لازم شود ، و ميراث صورى از اسباب و اموال تابع آن بود .
و ولادت معنوى خروج اجنه ارواح مؤمنان است از مشيمهء عالم شهادت به فضاى عالم غيب بواسطه آباى معنوى ، و بدين ولادت نسب معنوى ثابت گردد ، و ميراث معنوى از علوم و احوال تبعيت لازم آيد ، و ابتداء اين ولادت آن وقتستكه روح از قيد