و آن درمها به دو داد و گفت :
خذ يابن عم ولاتهم فانى كنت استغفرك كل ليلة و سيقدر اللّه تعالى من يصلك « 1 » .
گويند بعد از او پسر او امام محمّد باقر عليه السّلام هر شب آنوظيفه را به دو رسانيدى
و نشايد كه كسى خويشان خود را دشمن خود گرداند و از كسى كه اميد نصرت داشت از مضرت او خائف باشد و كفايت آنست كه بيگانه را همچو خويش گرداند نه آنكه خويش را بيگانه داند ، و عداوت اقارب بدتر از عداوت اجانب بود چه تحاسد و تباغض در ايشان قوىتر بود و هر جا كه اين معنى قوىتر مضرت بيشتر و خلل ظاهرتر .
و تدبير تحاسد و تباغض موقوفست بر ادنى مسامحت در مال و اقل مساهلت در خلق ، چه بغيض مشاحن و حسود معادى بدان محب صديق و معاضد مساعد گردد و بسيار باشد كه او را از دنيا بسبب معاونت و معاضدت ايشان اضعاف آن حاصل شود كه از براى ايشان ترك كرده باشد .
اينست واجب در معنى اهل و اولاد و قرابت و أتراب و آنكس كه جارى مجراى ايشانست از مراعات و حفظ جوانب و ذب از ايشان و حمايت و قيام به امور ايشان .
فصل هفتم [ در تدبير خدم و عبيد ]
در تدبير خدم و عبيد ، بدانكه خدم و عبيد در منزل بمثابه دست و پاى و ساير جوارح باشد از بدن .
چه هر كه از براى غيرى تكفل امرى كند كه باعانت دست در آن حاجت افتد قائم مقام دست او بوده باشد ، و هر كه در كارى كه قدم در آن رنجه بايد كرد سعى كند مشقت قدم از او كفايت كرده باشد ، و هر كه به چشم چيزى كه نظر در
هامش
( 1 ) - اى پسر عمو اين درمها را بگير و غم مخور و من هر شب براى تو طلب آمرزش ميكنم و زود باشد خداى تعالى كسى را برانگيزد كه در حق تو احسان نمايد .