دعوت كرد .
و ايشان چهار صنفند مختاريه تبع مختار بن عبيد كه اول خارجي بود و بعد از آن زبيرى شد و بعد از آن موالاة محمّد بن الحنفيه اظهار كرد .
هاشميه تبع أبي هاشم بن محمّد بن الحنفيه كه دعوى كرد كه امامت از پدر به دو منتقل شد رزاميه تبع رزام كه گفت امامت از على به محمّد بن الحنفيه رسيد و از او بپسر او هاشم و از هاشم به علي بن عبد اللّه به وصيت هاشم بنانيه تبع بنان بن سمعان النهدى كه دعوى كرد و گفت بانتقال امامت از أبي هاشم به دو و بتشبيه و حلول قائلشد
اما زيديه تبع زيد بن علي بن الحسيناند و ايشان پنج گروهند جاروديه تبع أبي الجارود كه قائل شدهاند بر آنكه امامت علي به وصف بود نه بنص و از او به حسن رسيد و از حسن بحسين و از حسين بعلى بن الحسين و از علي بزيد و از زيد به محمّد بن عبد اللّه بن الحسن بن الحسين سليمانيه تبع سليمان بن جرير و ايشان امامت مفضول بر فاضل جايز داشتهاند و از شيخين تبرا نكردهاند و ايشان را مؤيديه ميگويند صالحية تبع حسن بن صالح و ايشان از شيخين تبرا كنند ناصريه تبع ناصر شريف الكبير كه در آمل مدفونست كيا ابو الحسينيه تبع شريف كيا ابو الحسين كه در ديلم مدفون است .
اما امامية گروهىاند كه قائل شدند بدآنكه امامت بنص و يقين از آن على عليه السّلام بود و ازو بنص بحسن رسيد و از حسن بحسين و بعد از حسين خلاف كردهاند ، بعضى گفتند از حسين به فرزند حسن كه حسن المثنى بود منتقل شد و ازو به فرزند او عبد اللّه و ازو به فرزند او محمّد و ازو به فرزند برادر او ابراهيم ، و ايشان در ايام منصور خروج كردند و هر دو كشته شدند ، و گروهى گفتند از حسين به فرزند او زين العابدين عليه السّلام نقل كرد و از زين العابدين به فرزند او محمّد الباقر .
بعد از آن هفت گروه شدند : واقفيه كه بر باقر عليه السّلام وقف كردند و گفتند كه او ديگر باره بيايد و امام منتظر اوست كه او را مهدى عليه السّلام خوانند جعفرية كه قائل شدهاند بانتقال امامت با جعفر الصادق ناووسيه كه منسوبند بباديه
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص٢٧٦