آنجا بود هر چيز كه آتش درو گيرد بدان نور ميداشت آتش نميگرفت موسى عليه السّلام بترسيد در حال آوازى شنيد كه :
« إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ »
.
موسى چون آواز
« إِنِّي أَنَا اللَّهُ »
بشنيد خواست حق را سجده كند نعلين در پاى داشت ندا رسيد كه :
« فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ »
و بعضى گويند : كه مراد بخلع نعلين آنست كه از دل خود غم اهل و مال بيرون كن ، زيرا كه تو بمقام قرب و كرامت رسيدى پس موسى بوصول آن كرامت حق را سجده كرد و نماز گذارد ، خطاب رسيد كه
« وَ أَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى »
يعنى من ترا از بنى اسرائيل برگزيدم هر آنچه فرمايم بدان كار كن و مرا بشناس و عبادت كن .
موسى عليه السّلام از هيبت حق ميلرزيد بارى تعالى خواست موسى بسخن گفتن دلير شود فرمود :
« وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى »
از آن منبسط شد و گفت :
« هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَ أَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى »
فرمود آن عصا را بينداز ، موسي چون بأمر حق عصى بينداخت عصا در حال مار شد ، موسى بترسيد فرمان آمد كه :
« خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى »
.
موسى عصا را برداشت حق تعالى فرمود :
« وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى جَناحِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ »
پس موسى عليه السّلام دانستكه آن هر دو معجزهء اوست گفت الهى مرا كرامت كردى بمعجزه خود و معجزه بخشيدى اكنون فرمان چيست ندا آمد كه :
« اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى »
موسى گفت : الهى حاجتها دارم ، ندا آمد كه بخواه ، موسى عليه السّلام گفت :
« رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي »
.
حق تعالى فرمود :
« قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى »
پس موسى بحسب اشاره از همانجا قصد مصر كرد أما خواطر بواسطهء اهل و عيال پريشان بود ، فرمان آمد كه موسى غم ايشان از دل بيرون كن كه هر كه ما او را نگاهداريم هيچ گزندى به دو نرسد .